Senatorowie przegÅ‚osowali projekt uchwaÅ‚y w sprawie uznania bohaterstwa rotmistrza Witolda Pileckiego. Witold Pilecki byÅ‚ rotmistrzem kawalerii Wojska Polskiego, żoÅ‚nierzem podziemia, organizatorem ruchu oporu w hitlerowskim obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau, gdzie znalazÅ‚ siÄ™ dobrowolnie, by zdobyć informacje o panujÄ…cych w nim warunkach. WalczyÅ‚ w Powstaniu Warszawskim, a po kapitulacji – w Armii generaÅ‚a Andersa.
Po wojnie aresztowany i oskarżony o walkę z komunizmem, został stracony przez UB w więzieniu na warszawskim Mokotowie 25 maja 1948 roku. W procesie był sądzony wraz z siedmioma współpracownikami, między innymi Marią Szelągowską i Tadeuszem Płużańskim.
W 1990 roku Naczelna Prokuratura Wojskowa unieważniła wyrok w sprawie Witolda Pileckiego. Pięć lat później został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, a w 2006 roku Orderem Orła Białego.
Historyk brytyjski profesor Michael Foot zaliczył Witolda Pileckiego do sześciu najodważniejszych ludzi ruchu oporu podczas II wojny światowej.
Witold Pilecki urodził się 13 maja 1901 roku w rodowym majątku Sukurcze pod Lidą. Jako siedemnastolatek walczył w samoobronie wileńskiej, dowodząc placówką w Ostrej Bramie w 1918 roku. Był ułanem w wojnie 1920-go roku, kawalerzystą w kampanii wrześniowej i jednym z organizatorów Tajnej Armii Polski. Następnie walczył w szeregach Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej.
Dobrowolnie dał się ująć Niemcom w łapance ulicznej i został wywieziony do obozu zagłady Auschwitz Birkenau. Tam założył organizację konspiracyjną, złożoną z byłych wojskowych. Zagrożony dekonspiracją uciekł i przekazał raport z Oświęcimia dowództwu Armii Krajowej.
W Powstaniu Warszawskim walczyÅ‚ w zgrupowaniu “Chrobry” i dostaÅ‚ siÄ™ do niewoli. NastÄ™pnie znalazÅ‚ siÄ™ w II-gim Korpusie generaÅ‚a Andersa.
Po powrocie do kraju Pilecki zorganizowaÅ‚ siatkÄ™ informacyjnÄ…, którÄ… potem w akcie oskarżenia nazwano “szpiegowskÄ…”. Meldunki przekazywano na Zachód przez kurierów. Aresztowany w maju 1947 roku, przeszedÅ‚ Å›ledztwo, o którym powiedziaÅ‚, że “OÅ›wiÄ™cim to byÅ‚a igraszka”. Akt oskarżenia Pileckiego zaakceptowaÅ‚ Adam Humer. Pilecki zostaÅ‚ skazany na Å›mierć. Wyrok wykonano 25 maja 1948 roku.
Autor artykułu: